CebulowePodroze.pl

Dojeżdżamy na lotnisko w Bergamo, gdzie praktycznie co kilka minut odjeżdża autokar do Mediolanu. Wybór przewoźników jest spory, my wybieramy firmę Terravision, ze względu na znaną markę. Podróż w dwie strony kosztuje ok. 9euro.

Dzień 3

Autokar szybko się zapełnia i w pełnym obłożeniu ruszamy do stolicy Lombardii. Dojeżdżamy do Dworca kolejowego Milano Centrale, łapiemy internet i ustalamy jak najlepiej dostać się do naszego hotelu.

Dworzec w Mediolanie jest jednym z największych dworców w Europie. Dziennie obsługuje 330 tys. pasażerów. Gmach dworca robi wrażenie, fasada ma 200 metrów szerokości i 72 metry wysokości. Jest bardzo przestrzenny, ze względu na ilość pasażerów który obsługuje jest zatłoczony.
Okazuje się, że miasto jest doskonale skomunikowane.

Nasz hotel znajdował się w dzielnicy Solari, aby do niego dotrzeć musieliśmy wsiąść w zieloną linię i dojechać do przystanku Sant Agostino.

Mediolan posiada cztery linie: M1, M2, M3 i M5, oraz niedokończoną linię M4 (planowane otwarcie 2022 rok) co stanowi najlepiej rozwiniętą siecią metra w całych Włoszech.
Ceny za bilety: 1.50e – przejad pojedynczy, 4.50e – bilet jedno dniowy, 8.25e – bilet dwudniowy, 13.80e – 10 przejazdowy.
Więcej informacji:
http://www.atm.it/en/ViaggiaConNoi/Biglietti/Pages/Biglietti%20Urbani.aspx

Po zameldowaniu się w hotelu od razu ruszamy do centrum. Tym razem za cel obieramy dotarcie do słynnej katedry Duomo – niewątpliwie największej atrakcji Mediolanu.

Katedra Duomo to jeden z największych kościołów na świecie, gotycka budowla ma długość 157 metrów i szerokość 93 metrów.

Metrem można się poruszać naprawdę sprawnie, a w ramach jednego przejazdu możemy się dowolnie przesiadać. Po dotarciu pod katedrę co chwilę zaczepiają nas ludzie, aby zakupić tzw. Selfie sticki.

Robimy kilka zdjęć i ruszamy w stronę wielkiego łuku z napisem Vittore Emanule II – jak się później okazuje jest to jedna z najstarszych galerii handlowych na świecie. Galeria składa się z kilku budynków które połączone są ze sobą szklanym dachem, na środku przestrzeni znajduje się fontanna i kopuła. Przestrzeń pomiędzy budynkami i wysokie fasady budynków robią wrażenie. Warto to miejsce odwiedzić.

Galeria Vittore Emanule II w centrum Mediolanu została otworzona w 1877 roku. Dzisiaj stanowi atrakcję turystyczną samą w sobie i codziennie jest odwiedzana przez tysiące turystów. Na miejscu znajdują się sklepy z najbardziej znanymi markami na świecie.

Wychodzimy z centrum, otwieramy mapkę i sprawdzamy kolejne atrakcje w okolicy. Kierujemy się w stronę Zamku Sforzesco. Na terenie zamku odbywają się liczne wystawy muzealne.

Sforzesco Castle – Siedziba rodu książęcego Sforzów. Zamek położony w centrum Mediolanu, zbudowany w połowie XV wieku. Wielokrotnie rozbudowywany, przebudowany. Ostatnie prace zakończono po wojnie w 1956 roku, aby przystosować go do ekspozycji muzelanej.

Przechodzimy przez dziedziniec i trafiamy na park na końcu którego ulokowana jest Brama Miasta – Arco Della Pace.

Z tego miejsca postanawiamy udać się do kościoła Santa Maria Della Grazie, gdzie mieści się kolejna największa atrakcja miasta – obraz Leonarda da Vinci „Ostatnia Wieczerza”.

Niestety wejście do miejsca w którym znajduje się obraz jest ograniczone, a bilety rozchodzą się w zawrotnym tempie. Niestety nie mamy szczęścia, na miejscu okazuje się, że wszystkie bilety zostały wyprzedane.

Z informacji znalezionych w internecie wynika, że bilety wstępu najlepiej zamawiać przez internet z dużym wyprzedzeniem na oficjalnej stronie. Istnieje spora grupa osób która wykupuje bilety, specjalnie na odsprzedaż. W dniu kiedy bilet jest ważny przed wejściem do kościoła próbują je odsprzedawać turystom po bardzo zawyżonych cenach.

Nieco zawiedzeni ruszamy w drogę powrotną w stronę katedry Duomo, gdzie wsiadamy do metra i dojeżdżamy do naszego hotelu. Aby dobrze zakończyć dzień udajemy się na zakupy i degustujemy włoskie winko 🙂